Prikkeloverdracht

Ieder mens neemt prikkels van de buitenwereld op en zendt prikkels uit. Er vindt altijd resonantie plaats, een trilling die energie van de ander aantrekt of afstoot. Ook binnen ons lichaam vindt resonantie plaats. Een trilling tussen onze organen. Als dit niet met elkaar in balans is, kunnen er in het lichaam stagnaties plaats vinden, stagnaties van energie.

Prikkeloverdracht is het geven van prikkels op een zodanige manier dat het zelf genezend vermogen van de mens wordt geactiveerd. Als ik je leer aarden, dan zet ik je op jouw voeten, maar geef ik je vooral de prikkel om fysiek aanwezig te zijn. Door aandacht te vestigen op jouw standpunt, op de plek die je inneemt, kan er in het hoofd ruimte en ontspanning ontstaan, zelfacceptatie en vertrouwen geven, waardoor de geleiding van prikkels via de zenuwbanen van het brein naar het lichaam plaatsvindt en omgekeerd. Onze verticale as, is een soort onweersantenne die een te veel aan energie of elektriciteit opvangt en naar de aarde geleid.

We werken met het lichaam met alle associaties daarom heen. Het gaat erom dat mensen zichzelf (h)erkennen en geen delen van zichzelf ontkennen. Dit vindt vaak bij trauma plaats. Men kan, door bepaalde incidenten iets niet meer herinneren. Bewust of onbewust is het weggestopt. De energie stroomt niet meer, er vindt stagnatie plaats, of een over-prikkeling. Als emoties worden weggestopt kunnen de spanning en daardoor de prikkels zo groot worden dat er explosies of implosies plaatsvinden. Dit kan zich uiten in verslaving of dwangmatigheid, in korte lontjes, ofwel ongecontroleerde uitbarstingen van woede of verdriet. Of het te veel aan prikkels keert zich naar binnen. Dit kan zich uiten in blokkades in spieren en organen, dit veroorzaakt pijn, ziektes of gezwellen.

Jouw lichaam kan jou iets vertellen. Door de focus te richten op de plek die pijn doet en dat in te voelen of daar naar te luisteren, komen er soms oude herinneringen naar boven, waar stagnatie plaatsvindt of heeft plaatsgevonden. De cellen in het lichaam worden soms getriggerd door iets aan te nemen wat nu niet meer hoeft te gelden. We spreken dan over feiten of herinneringen van dit leven, of van een vorig leven, in een ander lichaam, maar wat zich nu, of steeds maar weer, aandient. We kunnen genetisch of karmisch belast zijn. Door contact te maken met de celherinnering, dit te scheiden en dit weer terug te zetten in de tijd waar het ooit is begonnen, in het licht te zetten of terug te geven aan de mensen bij wie het hoort, kunnen we het uit ons celgeheugen halen en loslaten.

Soms hebben we lichaamsvreemde energieën in onszelf opgenomen die niet van ons zijn, waardoor stagnatie kan optreden. We ervaren prikkels die ons van onszelf vervreemden. Daarom is het zo belangrijk, goed waar te nemen wat er in en om je heen gebeurt, zodat je jezelf af kunt vragen of datgene wat je ervaart, van jou is of bij een ander hoort, omdat er van projectie sprake is, of van  entiteiten.

Belangrijk is, om ten voeten uit in het eigen lichaam te zijn